Zwyczaj bicia prywatnych ( zastępczych )monet pojawił się w Polsce pod koniec XVIII stulecia . Wtedy to Potoccy, a później inni magnaci zaczęli obok państwowej monety na swych ziemiach wybijać monety prywatne obowiązujące w rozliczeniach lokalnych.
W XIX i na początku XX wieku monety własne bito na zlecenie właścicieli dóbr ziemskich, folwarków, zakładów pracy, spółdzielni, jednostek i garnizonów wojskowych . Wzór monet, kształt, wielkość rodzaj metalu (zwykle cynk, miedź, żelazo, mosiądz, brąz ) ustalał ich emitent . Na tych monetach znajdował się zwykle herb rodowy lub inicjały właściciela posiadłości , nazwa miejscowości , dominium czy też nazwa wydającej monetę instytucji , wartość monety i niekiedy rok wybicia. Wartość nominalna, zwykle niewielka, oznaczana była cyframi arabskimi, niekiedy rzymskimi . Potrzeba bicia monety prywatnej zasadniczo była jedna – wypływała z braku w danej okolicy dostatecznej ilości monety państwowej, co uniemożliwiało dokonanie zapłaty za pracę, towar czy usługę.
Z terenu Bliżyna znane są ( zachowane w pojedynczych egzemplarzach ) dwie monety zastępcze ośmio- i dwunastogroszowa.
Prawa autorskie © Skarżyski Wortal Turystyczny Wszystkie prawa zastrzeżone.
