Skarżyski Wortal Turystyczny | Content| Starożytne skarby Ponidzia

Współpraca Oddziału Międzyszkolnego PTTK w Starachowicach z Samorządowym Ośrodkiem Dziedzictwa Kulturowego Ponidzia w Chrobrzu, zapoczątkowana w zeszłym roku podczas Sejmiku Krajoznawczego na Ponidziu rozwija się bardzo dobrze.
Przedstawiciele zarządu naszego PTTK: prezes Krzysztof Kasprzyk, wiceprezes Andrzej Wąchocki oraz sekretarz Krzysztof Majcher, zaproszeni przez Starostę Pińczowskiego Andrzeja Kozerę, uczestniczyli 8 listopada b.r. w otwarciu nowych ekspozycji w Pałacu Wielopolskich, w którym mieści się SODKP

Udostępniono tam dwie nowe wystawy: archeologiczną „Starożytne Skarby Ponidzia” oraz geograficzno-przyrodniczą „45 lat badań Instytutu Geografii i Studiów Regionalnych Uniwersytetu Warszawskiego na Ziemi Pińczowskiej”.
Wśród licznie zebranych w sali balowej pałacu Wielopolskich gości byli m.in.:
prof. dr hab. Włodzimierz Lengauer – dziekan Wydziału Historii Uniwersytetu Warszawskiego, dr hab. prof. UW Kazimierz Lewartowski z Instytutu Archeologii, Marcin Rudnicki – szef Ekspedycji Celtyckiej UW w Pełczyskach, Adam Kozielewski – architekt i archeolog, Janusz Cedro – Świętokrzyski Wojewódzki Konserwator Zabytków, Andrzej Mikulski – zastępca dyrektora Muzeum Wsi Kieleckiej, przedstawiciele PTTK z Kielc i Starachowic.
Po części oficjalnej Adam Ochwanowski, który podsumował współpracę Starostwa Pińczowskiego i Uniwersytetu Warszawskiego, zaprosił do zwiedzania ekspozycji pod okiem kustosz Ośrodka Mirosławy Nowak.
Wystawa archeologiczna „Starożytne Skarby Ponidzia” w bardzo przystępny sposób prezentuje najdawniejszą historię Ponidzia w oparciu o najciekawsze odkrycia archeologiczne z Pełczysk – nie tylko celtyckie. Projekt wystawy przygotowali warszawscy archeolodzy: Marcin Rudnicki i Adam Kozielewski wraz z architektem Mariuszem Iwaniukiem.
Wśród eksponatów - przedmioty znalezione podczas prac wykopaliskowych prowadzonych przez tzw. Ekspedycję Celtycką Uniwersytetu Warszawskiego w latach 2000-2006 w pobliskich Pełczyskach.

W gablotach możemy oglądać m.in.: naczynia z Kultury Pucharów Lejkowatych, Kultury Ceramiki Sznurowej; przedmioty żelazne np: siekiera, dłuto, części stroju-fibule, monety rzymskie, kości do gry(I-II w.n.e.), rzymską ostrogę z brązu, srebrną sprzączka – część bogatej uprzęży końskiej. No i przede wszystkim model wojownika celtyckiego wraz z uzbrojeniem.

W kolejnej sali natomiast znajdują się rekonstrukcje trzech pochówków, jeden z nich to pochówek kobiety w wieku około 30-35 lat, pochodzący z drugiej połowy I w.p.n.e. zwanej przez archeologów „celtycką księżniczką”.

Warto również poznać historię 45 lat badań Instytutu Geografii i Studiów Regionalnych Uniwersytetu Warszawskiego na Ziemi Pińczowskiej. Kompleksowe badania środowiska przyrodniczego zapoczątkował tu w latach 1959/60 znany autorytet, profesor geografii fizycznej Jerzy Kondracki. Wystawa obrazuje zróżnicowanie Ponidzia pod względem budowy geologicznej, wód, klimatu, rzeźby, gleb, szaty roślinnej. Dzięki tym elementom jest to unikatowe miejsce w skali Europy.
Tu właśnie występują między innymi ogromne kryształy gipsu zwane „jaskółczymi ogonami”, zachowała się roślinność kserotermiczna m.in.: dyptam jesionolistny czyli „gorejący krzew Mojżesza” a także występują rośliny słonolubne tzw. halofity. Duży wkład w organizację tej wystawy miała dr Izabella Łęcka, wraz z dziekanem Wydziału Geografii i Studiów Regionalnych UW prof. Andrzejem Richlingiem.
Radzimy zwiedzić pozostałe wystawy w pałacu: dawną salę myśliwską, w której zapoznamy się w dziełami lokalnych twórców. W kredensie, gdzie zachowały się przepiękne oryginalne freski sufitowe można poznać bogatą historię ordynacji Myszkowskich i Wielopolskich, dawna jadalnia mieści wystawę o burzliwej przeszłości Ponidzia z lat II wojny światowej – partyzanckiej Republice Pińczowskiej w 1944 roku. Zwiedzający są oczarowani salą balową, gdzie zachowały się oryginalne kasetony sufitowe, które po odrestaurowaniu świecą dawnym blaskiem. Niemniejszy zachwyt w kameralnej kaplicy pałacowej budzą współczesne ikony Jadwigi Wierzbickiej.
Szczególne miejsce zajmuje wystawa na temat „Kultura rolna XIX i XX wieku” znajdująca się przy Gospodarstwie Pomocniczym Zespołu Szkół Rolniczych w Chrobrzu. Na terenie parku przypałacowego pod stylizowanymi drewnianymi wiatami wyeksponowano maszyny i urządzenia rolnicze wykorzystywane w pracach polowych i gospodarskich. Natomiast w spichlerzu dworskim zrekonstruowano wnętrze wiejskiej chaty z XIX wieku. Znalazły się w niej oryginalny piec chlebowy, meble i sprzęty wykorzystywane do prac domowych i gospodarskich przed ponad stu laty.
Serdecznie zapraszamy do Chrobrza. Naprawdę warto!

Opracowanie i foto: Krzysztof Kasprzyk

Opublikowane: 2006-11-24 (4552 odsłon)

[ Wróć ]